Fotostickers, lifesavers voor vriendenboekpret

Fotostickers, lifesavers voor vriendenboekpret

Vriendenboekjes, je vindt ze vandaag van zowat elk figuurtje. Bij Mats vielen ze binnen in de tweede kleuterklas. Bij Gitte de kindjes er wat vroeger bij.

En zo leer ik dat dochterlief elke week wel een andere lievelingskleur heeft en kapster/politieagent/ikweethetni wil worden 🙂

Tot voor kort had ik maar 1 probleem met de boekjes: de foto. Je ziet veelal drie oplossingen voor dat probleem: eec echt pasfotootje. Maar die zijn zo sip, want lachen is uit den boze op pasfoto’s weet je wel. Stel u voor een e-id met gelukkige mensen?! Oplossing nummer 2 zijn de gezichtjes die uit een grotere foto geknipt worden. Meestal zowat gek van shape want hallo die vakjes in die boekjes zijn klein. Oplossing 3: een fotootje uit de printer. Wat ook hier geen oplossing is want onze printer is zwart-wit en dat doet de sfeer van de foto’s ook vaak teniet.

Dus kwam ik op het idee om fotostickertjes te maken. Je kent ze wel, van die ronde stickers op geschenkzakjes of suikerboondoosjes. Ze blijken ook perfect voor het papierensmoelenboek der kleuters.

Op de site van Smartphoto vond ik een leuke en betaalbare oplossing om dit schooljaar zoet te zijn. Voor €5,95 bestel je er 24 full colour sluitstickers in een papieren afwerking. Net genoeg om de boekjes van een hele klasgroep van een foto te voorzien. Bovendien ook leuk om die kleine kleuterhandjes zelf hun foto te laten plakken.

Deze blogpost kwam tot stand in samenwerking met Smartphoto

Over het verstopte kuikentje…

Over het verstopte kuikentje…

Sinds een jaar of 5 vaste waarde op mijn feestkalender. Lichtmis. Lichtpuntje in de donkere maanden. Allemaal dankzij een stapeltje pannenkoeken. Klein geluk voor groot en klein.

Amandelmelk, een eitje en wat bloem. Er ontbrak een eitje in mijn pas gekocht half dozijn. Tot groot jolijt van de fantasierijke zoon.

“Weet je mama, dat is helemaal niet erg van dat eitje. Ik weet wat er gebeurd is. Soms heb je zo van die doosjes met een gebroken eitje. Dat is als er een kuikentje uit gekomen is. Dat stond daar op het rek en krak!”

“Maar loopt dat kuikentje nu dan in de Delhaize?”

“Maar nee mama, dat kon toch zomaar niet uit dat doosje. Nee, nee, er was een andere mevrouw die dat doosje ging pakken en die zag ineens die 2 piepkleine oogjes van ons kuikentje en die heeft het nu mee!”

How I love his brain!

Winters ochtendgeluk

Winters ochtendgeluk

7u, hier ga ik weer. Op mijn fiets door het donker. De wind blaast in mijn gezicht.

Ik nader de Halve Maan en daar in de struiken en bomen zijn ze stilaan weer op post. Fluitende vogels. In putteke winter bezingen ze de komst van de ochtend.

Hun vrolijk gekwetter duwt mijn pedalen sneller rond en tovert een lach op mijn gezicht. Winters ochtendgeluk voor de zomerzot.

Sterrenkijker

Sterrenkijker

*Mats, blijf nog maar even zo klein.

-Maar ik ben zelfs nog geen 10.

*Ok, blijf je me dan wel knuffelen tot je 10 bent?

-Ja en ook nog als ik 20 ben.

En als je een oma bent kom ik je vaak bezoeken.

*Dat vind ik lief.

-En als je dood bent, dan ga ik heel veel aan je denken.

*Ben ik dan een ster?

-Ja, en ‘s nachts als Lene slaapt dan ga ik aan het raam staan om naar de sterren te kijken…

#gekuntmebijeenvegen

Leest voor: Guus in de zoo

Leest voor: Guus in de zoo

‘Mamaaaa ik wil een verhaaltje!’

Het duurde tot dochterlief drie was eer ze rustig kon genieten van voorgelezen worden. Tevoren had ze het meer voor zelf het boek hanteren, snel de plaatjes tonen en voor je nog maar goed een zin uitsprak was de bladzijde al weer omgedraaid. Lezen was kijken.

En toen had ze plots 1 echt favoriete boek. Guus in de zoo. Of de zomer zoals zij het steevast noemt. Het boekje is onderdeel van het voorleespakket Leesbeestje. Met tekeningen en tekst door Liesbet Slegers brengt het een vrolijk verhaal over kleine Guus die met zijn oma naar de dierentuin gaat. Kleuters en dieren. Altijd een winning team thuis, zeker als er een krokokdil tussenzit.

Het verhaal leest vlot met korte zinnen en kleurrijke zomerse plaatjes. Helemaal op maat als voorleesverhaal voor de jongste kleuters.

Uitgever: Uitgeverij Averbode

Isbn 9789031740932

Opgelet! Dit is een boekje uit jaargang 2015-2016 en is niet meer verkrijgbaar.

Voor de meest recente jaargang neem je een kijkje op http://www.averbode.be/leesbeestje.

Crispkat leest voor: Billie zoekt zijn lievelingsdingen

Crispkat leest voor: Billie zoekt zijn lievelingsdingen

Op mijn instagram zag je waarschijnlijk al heel wat moois passeren van illustratrice Emma Thyssen. Van leuke illu’s voor luisterboeken als Kabouter Korsakov tot hippe speelkleren voor kinderen, hallo JBC breng die rainbow city warriors collectie eens terug?! Emma is een van de vrouwen die me dankzij haar creaties een vrolijker mens maakt. En happy mom = happy kids.

Onlangs kwam ze op de proppen met “Billie zoekt zijn lievelingsdingen”, een kleurrijk zoekboek op maat van kleuters.

Als ouder met boekenhonger probeer ik leuke boeken in huis te halen waar ik zelf vrolijk of geïnspireerd door raak en hoop ik dat de kinderen hier ook plezier in vinden . De toegankelijke en herkenbare tekenstijl van Emma is bij ons keer op keer een succes.

In het boek maak je kennis met Billy en een zijn lievelingsdingen. Op de volgende pagina vind je dan een lijst items waaruit je de dingen van Billy kan zoeken of op zoek kan naar je eigen lievelingen…

In dit mooi vormgegeven en stevige boek kan je lekker samen met je kleuter turen. Goed voor het ontwikkelen van woordenschat: kleuren en items in allerlei thema’s als dieren, eten, muziek… Ideaal ook om goed te leren zoeken en kijken, verschillen te zien en te leren tellen. De zoekplaten zijn ook zo gedesigned dat de kinderen instant stickerhonger kregen, een leuk ideetje voor een webshop Emma?

Billie zoekt zijn lievelingsdingen

Uitgeverij: Oogappel

ISBN: 9789002262883

Gemist: de afwasmachine

Gemist: de afwasmachine

Zelfs als je de grote werken der renoveren niet zelf doet is die renovatiepret vermoeiend.

Te weinig ruimte vraagt om opgeruimd, lees opgeborgen, leven maar net dan heb je ineens allerlei dingen sinds lang weer nodig. En zo begint de zoektocht… Op zolder of niet? In de kast of erop? Ah nee, stak dat niet in een of andere doos? Zelfs na een simpel weekend lijken de boekentaskaartjes plots pootjes te hebben gekregen. Wie bedenkt daar trouwens ooit eens een betere oplossing voor?

Maar goed mijn afwasmachine op de mislist dus. Afwassen met de hand vind ik doorgaans niet erg. Ik zou zelfs het woord gezellig durven gebruiken. Zeker in duo. Tenzij dat afwassen alleen moet, in de garage, in een veel te grote wasbak met water dat je waterkoker gewijs moet warmen. It takes ages, drie natte handdoeken en rozijnhandjes. De silver ligning aan die wolk heb ik voorlopig nog niet gevonden.