Sterrenkijker

Sterrenkijker

*Mats, blijf nog maar even zo klein.

-Maar ik ben zelfs nog geen 10.

*Ok, blijf je me dan wel knuffelen tot je 10 bent?

-Ja en ook nog als ik 20 ben.

En als je een oma bent kom ik je vaak bezoeken.

*Dat vind ik lief.

-En als je dood bent, dan ga ik heel veel aan je denken.

*Ben ik dan een ster?

-Ja, en ‘s nachts als Lene slaapt dan ga ik aan het raam staan om naar de sterren te kijken…

#gekuntmebijeenvegen

Leest voor: Guus in de zoo

Leest voor: Guus in de zoo

‘Mamaaaa ik wil een verhaaltje!’

Het duurde tot dochterlief drie was eer ze rustig kon genieten van voorgelezen worden. Tevoren had ze het meer voor zelf het boek hanteren, snel de plaatjes tonen en voor je nog maar goed een zin uitsprak was de bladzijde al weer omgedraaid. Lezen was kijken.

En toen had ze plots 1 echt favoriete boek. Guus in de zoo. Of de zomer zoals zij het steevast noemt. Het boekje is onderdeel van het voorleespakket Leesbeestje. Met tekeningen en tekst door Liesbet Slegers brengt het een vrolijk verhaal over kleine Guus die met zijn oma naar de dierentuin gaat. Kleuters en dieren. Altijd een winning team thuis, zeker als er een krokokdil tussenzit.

Het verhaal leest vlot met korte zinnen en kleurrijke zomerse plaatjes. Helemaal op maat als voorleesverhaal voor de jongste kleuters.

Uitgever: Uitgeverij Averbode

Isbn 9789031740932

Opgelet! Dit is een boekje uit jaargang 2015-2016 en is niet meer verkrijgbaar.

Voor de meest recente jaargang neem je een kijkje op http://www.averbode.be/leesbeestje.

Crispkat leest voor: Billie zoekt zijn lievelingsdingen

Crispkat leest voor: Billie zoekt zijn lievelingsdingen

Op mijn instagram zag je waarschijnlijk al heel wat moois passeren van illustratrice Emma Thyssen. Van leuke illu’s voor luisterboeken als Kabouter Korsakov tot hippe speelkleren voor kinderen, hallo JBC breng die rainbow city warriors collectie eens terug?! Emma is een van de vrouwen die me dankzij haar creaties een vrolijker mens maakt. En happy mom = happy kids.

Onlangs kwam ze op de proppen met “Billie zoekt zijn lievelingsdingen”, een kleurrijk zoekboek op maat van kleuters.

Als ouder met boekenhonger probeer ik leuke boeken in huis te halen waar ik zelf vrolijk of geïnspireerd door raak en hoop ik dat de kinderen hier ook plezier in vinden . De toegankelijke en herkenbare tekenstijl van Emma is bij ons keer op keer een succes.

In het boek maak je kennis met Billy en een zijn lievelingsdingen. Op de volgende pagina vind je dan een lijst items waaruit je de dingen van Billy kan zoeken of op zoek kan naar je eigen lievelingen…

In dit mooi vormgegeven en stevige boek kan je lekker samen met je kleuter turen. Goed voor het ontwikkelen van woordenschat: kleuren en items in allerlei thema’s als dieren, eten, muziek… Ideaal ook om goed te leren zoeken en kijken, verschillen te zien en te leren tellen. De zoekplaten zijn ook zo gedesigned dat de kinderen instant stickerhonger kregen, een leuk ideetje voor een webshop Emma?

Billie zoekt zijn lievelingsdingen

Uitgeverij: Oogappel

ISBN: 9789002262883

Gemist: de afwasmachine

Gemist: de afwasmachine

Zelfs als je de grote werken der renoveren niet zelf doet is die renovatiepret vermoeiend.

Te weinig ruimte vraagt om opgeruimd, lees opgeborgen, leven maar net dan heb je ineens allerlei dingen sinds lang weer nodig. En zo begint de zoektocht… Op zolder of niet? In de kast of erop? Ah nee, stak dat niet in een of andere doos? Zelfs na een simpel weekend lijken de boekentaskaartjes plots pootjes te hebben gekregen. Wie bedenkt daar trouwens ooit eens een betere oplossing voor?

Maar goed mijn afwasmachine op de mislist dus. Afwassen met de hand vind ik doorgaans niet erg. Ik zou zelfs het woord gezellig durven gebruiken. Zeker in duo. Tenzij dat afwassen alleen moet, in de garage, in een veel te grote wasbak met water dat je waterkoker gewijs moet warmen. It takes ages, drie natte handdoeken en rozijnhandjes. De silver ligning aan die wolk heb ik voorlopig nog niet gevonden.

Hallelujah

Hallelujah

Work eat sleep repeat. September knalde er meteen stevig in. Terug naar school, hobby’s en renovatiestress. En bam, opeens haalt de dood al dat drukke leven toch weer in.

Even met de neus op de feiten dat dit bestaan eindig is. Omringd door het donker, de stilte.

Om even snel weer de dood zien ingehaald worden door dat vrolijke spontane leven. De zoon die heen en weer wriemelt op mijn schoot terwijl de priester het heeft over het leven van zijn overgrootmoeder.

-Wie is Jeanne!?

•Dat is Mieke.

-Zijn dat alle mensen van Halle die hier vandaag komen?

•Iedereen die Mieke graag gezien heeft ja.

Om vervolgens zachtjes mee te zingen als Hallelujah uit de boxen weerklinkt.

Emo met Kapitein Winokio

Emo met Kapitein Winokio

Daar zat ik dan. Frontrow met de kinderen op M-idzomer for Kids. Wachten op de Kapitein. De band springt het podium op en ik krijg spontaan de krop in de keel.

Ik kan er niet aan doen. De eerste minuut van een Winokio optreden ben ik een vat vol emoties. Dankbaar dat ik met de kleintjes mee mag genieten van een topshow, vol bewondering voor Winokio en zijn matrozen die er telkens in slagen kinderen massa’s plezier te bezorgen. Zo een klein gelukje met maanden nageluk.

Zin om zelf mee te duiken in de vrolijke wereld van Kapitein Winokio? De komende weken toert hij nog door Vlaanderen met zijn zomershow en deze winter is Winokio blij, bang, boos, bedroefd. Een vat vol emoties, echt iets voor deze mama 😊

Another one bites the dust – de renovatie week 1

Another one bites the dust – de renovatie week 1

De eerste week renovatie zit erop.

Onze oude keuken? Gedemonteerd om nog iemand anders gelukkig mee te maken.
Een eerste muur is gesloopt en het eerste stuk poutrel steekt.
En in de vloer zitten al een paar gaten.
Kortom het gaat vooruit.

Koken doen we voortaan in onze garage. Een tweedehands elektrisch fornuis does the trick. Eten is dan op ons geïmproviseerde eetkamertje boven. Jan en ik vinden het wel gezellig zo kleinschalig wonen, maar voor de kinderen blijkt het voorlopig niet zo een succes. Afgelopen week gingen ze in ‘ongehoorzame monstertjes’ modus. De kleine ruimtes maken het quasi onmogelijk om vrolijk achter elkaar aan te crossen. Frustratie 1. Al het vrolijk kindervertel klinkt eens zo luid in de kamertjes wat ons doet sussen om stiller te zijn met allesbehalve het gewenste resultaat. Frustratie 2. En op een werf mag je niet zomaar rondlopen, een betonmolen is geen speelgoed en nee dat gat in de vloer is niet om in te springen. Frustratie 3, 4 en 5. Te veel regeltjes waar ze even volledig op vastlopen.

Dus sorry buren, na het geklop van 7u tot 16u dat jullie rustige pensioenoase verstoort, raast er hier vanaf 17u ook af en toe een orkaan kinderfrustratie door het huis. This too shall pass.