Hallelujah

Hallelujah

Work eat sleep repeat. September knalde er meteen stevig in. Terug naar school, hobby’s en renovatiestress. En bam, opeens haalt de dood al dat drukke leven toch weer in.

Even met de neus op de feiten dat dit bestaan eindig is. Omringd door het donker, de stilte.

Om even snel weer de dood zien ingehaald worden door dat vrolijke spontane leven. De zoon die heen en weer wriemelt op mijn schoot terwijl de priester het heeft over het leven van zijn overgrootmoeder.

-Wie is Jeanne!?

•Dat is Mieke.

-Zijn dat alle mensen van Halle die hier vandaag komen?

•Iedereen die Mieke graag gezien heeft ja.

Om vervolgens zachtjes mee te zingen als Hallelujah uit de boxen weerklinkt.

Het dak gaat eraf!

Het dak gaat eraf!

Weet je nog die nieuwjaarsbrief voor mijn lief over renoveren? Dat het verdorie al lang geleden is dat ik die schreef. Vanavond las ik hem nog eens opnieuw met een frisse kop. Want mei werd juni en juni werd augustus maar met knap wat vertraging start nu morgen eindelijk dé verbouwing.

We kregen zo wel extra tijd om op te ruimen en keuzes te maken. Te twijfelen, wikken en wegen om toch terug te belanden bij dat eerste gedacht. Maar morgen dus voor echt. Stofwanden, geklop, gebreek en op beperkte oppervlakte leven. Renoveren wordt hier een beetje kamperen en hopelijk niet te veel lijken uit de kast misère.

Ik zou liegen moest ik zeggen dat mijn state of mind calm blue ocean is. Time will tell welke impact dit tijdelijk zal hebben op ons gezin. Laat al jullie “hoe overleef je een renovatie”tips gerust komen!

 

Bird is the word – Nieuwe inkt

Bird is the word – Nieuwe inkt

Dat het al een tijdje kriebelde om nog een tattoo te laten zetten, maar hoe, wat, waar.
Wie me een beetje kent weet dat ik er ooit mijn thesis over schreef. Toen waren tribals in en namen out. Dat lijkt me nu wel weer anders.

Sinds kort heb ik een nieuwe metgezel in inkt. Een kleine kardinaalvogel, naar een flash van Bert Grimm . Lekker oldschool en knap gezet door Gill Guerra.

De 2 meest gehoorde vragen achteraf:

  • Doet dat pijn?

Euhm ja, een tattoo laten zetten doet natuurlijk wel een beetje pijn. Deze vrolijke jongen staat aan de binnenzijde van mijn bovenarm dus dat is ook wel een gevoelige plek. Vergelijk het met een injectie krijgen, maar dan een reeks van injecties op een beperkte oppervlakte. Ik vond het nog goed meevallen. Vooral de outlines voel je het felst. Het inkleuren is al meteen een stuk relaxer.

  • Betekent het iets?

Er hangt geen levensverhaal vast aan deze tattoo. “One day I’ll fly away” somt het gevoel wat op. De vogel die in de natuur ongestoord zijn ding kan doen.  Ik vind deze flash vooral mooi omdat hij eenvoudig is, vrolijk en vrouwelijk, een uitgepuurd design in zwart en grijs to last a lifetime.

De M van moe

De M van moe

Het was hier even stil. De griep had me te pakken, maar er lag veel werk op de plank, dus allez hop vooruit. Te snel weer starten was vragen om problemen. Een beetje moe werd eerder oververmoeid. Dus ik nam de tijd om wat rust bij te tanken. Zelfs van bloggen kwam er even niks in huis. Nu, na 2 weken is mijn energieniveau eindelijk weer wat op peil.

Zoonlief werd geopereerd en herstelt heel vlot. De dochter bijna klaar voor school, maar ze moet nog altijd niets weten van haar pot. En zo dobberen we verder richting lente. Moe maar dapper sinds 2012, bestaat daar al een shirt of button voor?

 

Nieuwjaarsbrief voor mijn lief

Nieuwjaarsbrief voor mijn lief

Liefste lief,

2017 belooft heel wat verbouwpraat.
Keuzes en discussies over wat waar gaat.
De grote lijnen heeft de architect al op papier gezet,
nu is het aan ons om te puzzelen met materialen, binnen budget.

En dan duimen dat de aannemer er echt iets moois van maakt,
en hopen dat alles relatief snel af geraakt.
Ongetwijfeld een avontuur met bloed, zweet en tranen,
maar ook een mooie nieuwe trap, keuken en dakramen.

En ondertussen de kleintjes groot krijgen,
veel geduld oefenen en altijd rustig blijven.
Een keertje naar de cinema en uit eten,
tijd voor vrienden, heerlijk lachen en de kleine zorgen vergeten.

Loopt het fout, doe me hier deze nieuwjaarsbrief weer lezen,
en druk me met mijn neus op de feiten, “Crispeyn, wat had ge geschreven?”
En herhaal voor de elvendertigste keer “Alles komt altijd goed. ”
Al draait het soms stevig in de soep voordat het dat doet.

Kortom ik wens ons veel positiviteit, moed en licht,
op tijd en stond de nodige rust, maar vooral veel liefde en zon op ons gezicht.

Griezelen met Halloween!

Griezelen met Halloween!

Het is jaren geleden dat ik nog eens van de herfstvakantie geniet. Een deugddoend verlof voor mezelf en de kinderen. En al gaat de kinderwekker even vroeg als in een werkweek en worden we ook geteisterd door de nodige bacillen is het toch vooral superfijn om zo intens samen te zijn met de kindjes.

Als het weer dan ook nog even meezit is het heerlijk toeven op de Halve Maan. De kleine speeltuin baadt ‘s ochtends vroeg meteen in de zon. Ideaal voor klim- en schuifafpret. En om vriendjes tegen het lijf te lopen.

20161102_204600000_ios

Toen ik een tijdje terug een mailtje kreeg of ik de kindjes wou trakteren op een surprise Halloween ontbijt hoefde ik er niet lang over na te denken. De kleintjes houden van de herfst, het vallen van de blaadjes, pompoenen en light griezelen.

Van Danone kregen we een Smartmat pakket met lekkere goodies en Halloween decoratie. Stickers en XXL kleurplaat #ftw. Met de inhoud van het pakket ging ik aan de slag voor een griezelontbijt met spookbananen, pompoenmandarijnen en kaasbezempjes. De receptjes vind je terug op de blog van Lobke!

20161101_064855000_ios

En zo is het eindelijk nog eens genieten van waar het hier ooit zo vaak over ging. Doodgewone kleine gelukjes. Dingen waar ik de laatste tijd te weinig oog voor heb. Een huis dat geurt naar pompoensoep en zelfgebakken speculaas. Een dochter die geniet van samen dansen en een wasmand steevast mandwas noemt en een washand handwas. De zoon die op een hoop oud hout kruipt “Dit is mijn schip!” <3

Ik word geveild!

Ik word geveild!

Bloggers united voor SOS Kinderdorpen. En dit kleine blogvisje doet mee!
SOS Kinderdorpen zet zich in om kwetsbare kinderen een warme thuis te geven in 134 landen en ook in België zelf.
Een van die Belgische projecten is het Simbahuis in Liedekerke. Hier kunnen kinderen tussen 0 en 12 jaar die zich in een moeilijke leefsituatie bevinden even op adem komen.

Om dit initatief te steunen klopte SOS Kinderdorpen aan bij een hele resem bloggers met de vraag om een item of ervaring te veilen. Zo veilt cool kid Kevser een schilderij, kan je bieden op een etentje met Erika Van Tielen of een start to blog pakket van @dailybits.

Of je kan bieden op een voorleessessie met mezelve! In ruil voor een gulle gift voor het goede doel kom ik voorlezen in je woonkamer, je klas, bib of kribbe. Ik breng een mooi verhaal mee dat je mag houden. Waar wacht je nog op? Bieden maar!