Bruxelles, tu me manques

Bruxelles, tu me manques

Brussel, 8 jaar lang nam ik je voor vanzelfsprekend.
Mengelmoes van mooie en lelijke gebouwen. Opgebroken straten en kranen.
Je stelt jezelf in vraag, je vernieuwt, je daagt ons uit.
Elke dag verteer je die stroom van pendelaars. ‘s Ochtends en ‘s avonds wriemelen we als mieren je stations in uit. Waarop jouw straten zich vullen┬ámet werkmensen, toeristen en locals.

Je ademt gezellige drukte, elke dag iets nieuws.
Je prikkelde mijn zintuigen keer op keer.
Maar ik zag het niet.

Tot nu.
Weg uit de grootstad is er rust, veel frisse lucht, ruimte.
Stilte en afkickverschijnselen.
Tu me manques.

 

 

Vakantie! – 198/365

Vakantie! – 198/365

De afgelopen maanden gaf ik nog het beste van mezelf op De Ambrassade. Vandaag trok ik er de deur achter me dicht voor een lange vakantie. Maar ik ga de collega’s missen. De babbels, de drive, de gekke telefooncentrale, … Maak er daar de komende maanden iets moois van!

Ook Brussel ga ik een tijdje niet meer zien. De galerij vol toeristen en winkels vol chocola, de operaklanken die soms komen aanwaaien vanuit de Munt en de beleefde bedelaar.

Om het gemis wat te verzachten nam ik vandaag dan maar een stukje Brussel mee naar huis…